سیاوش آذری- هواپیمای غول‌پیکر جمبوجت 747 هواپیمائی یونایتد ایرلاینز بزرگترین شرکت هواپیمائی جهان با 480 مسافر و 18 خدمه آماده پرواز طولانی 16 ساعت و نیمه بدون توقف از لس انجلس به سیدنی استرالیا می‌شود.
مسافران از زن و مرد و کودک همه سوار و در صندلی‌های خود قرار گرفته و کمربندهای مخصوص پرواز را بسته‌اند.
کیف و ساک‌های دستی مسافران سالخورده با کمک کارکنان و میهمانداران متبسم در محفظه‌های بالای سر مسافران جا داده می‌شود و درهای آن یکی یکی پائین کشیده و بسته می‌شوند.
لحظاتی بعد یکی از میهمانداران زن آمادگی هواپیما را برای پرواز اعلام می‌کند. ارتباطات موبایل‌ها پایان می‌گیرد و از بیرون هواپیما مردی که ژاکت نارنجی به تن دارد شست دستش را به عنوان علامت آمادگی پرواز به سوی خلبان بالا می‌برد.
دقایقی بعد میکروفن باز می‌شود و سرخلبان هواپیما خود را کاپیتان علی فروغی معرفی و برای مسافران پروازی راحت آرزو می‌کند.
اندکی بعد هواپیما به آرامی عقب کشیده می‌شود و به اول باند می‌رود و با «اوکی» برج مراقبت با ابهتی هیجان‌آور حرکت کرده و پیش از انتهای باند به آرامی از زمین بلند می‌شود. همه در جای خود نشسته و از پنجره هواپیما بیرون را تماشا می‌کنند. هواپیمای غول‌پیکربا یک نیم دایره که همزمان بیشتر به آسمان سینه می‌کشد پاره‌ابرها را می‌شکافد و بالا و بالاتر می‌رود و لحظاتی بعد پرواز به حالت عادی بر می‌گردد و چراغ بستن کمربند پرواز خاموش می‌شودو جنب و جوش میهمانداران آغاز می‌گردد. پرواز با یکی دو تکان کوچک ادامه می‌یابد…
نام سرخلبان هواپیما مسافران ایرانی را کنجکاو می‌کند تا بدانند علی فروغی کیست که سکان هواپیمای به آن بزرگی را به عهده دارد. بچه کدام شهر و محل ایران است؟
اینک، پس از چند سالی که از آن پروازهای روزانه می‌گذرد، آن خلبان ایرانی جمبوجت که هنوز هم گاهی با هواپیماهای غیرتجاری و غیرمسافربری پرواز می‌کند، در برابر همکار کیهان لندن در لس انجلس نشسته است و از خود میگوید که در امیریه تهران به دنیا آمده ولی در خیابان شهباز بزرگ شده است.
-قبل از اینکه به پرسش‌های اصلی برسیم اول بفرمائید اصلا چطور شد خلبان شدید؟
-در محله ماخلبانی می‌نشست که گاه با هواپیمایش در ارتفاع کم بر فراز خانه ما پرواز می‌کرد و همین کار او ذوق خلبانی را در من زنده کرد. بنا بر این من هم تشویق و وارد نیروی هوائی شدم و پس از ازمایش‌های لازم دوره خلبانی نیروی هوائی را در تگزاس آمریکا گذراندم.
با اخذ گواهینامه خلبانی به ایران برگشتم و 12 سال با جنگنده‌های اف۴ پریدم و مجموعا 15 سال در این نیرو خدمت کردم.
جمهوری اسلامی که روی کار آمد جزو اولین دسته‌ای بودم که از خدمت اخراج شدم!
-بعد چه کردید؟
– به امریکا آمدم و دوره پروازبا هواپیماهای مسافربری را آغاز و اولین خلبان ایرانی بودم که در آمریکا شغل در خدمات پرواز گرفتم و با انواع هواپیماهای جمبوجت 777 یا 747 پرواز کردم و به بعضی همکاران نیروی هوائی هم کمک کردم تا آنها هم وارد پرواز با هواپیماهای امریکائی شوند.
-جمبوجت‌ها با 480 مسافر و حدود 18 خدمه و بار حدودا چه وزنی دارند؟
بلافاصله میگوید: با یک حساب سرانگشتی حدود 880 هزار پاوند…
-880 هزار پاوند؟
-بعله…
با خود فکر می‌کنم که خلبان بزرگترین هواپیمای مسافربری جهان چه سفینه سنگینی را به آسمان می‌کشد باهواپیماهای غول‌پیکری که هر یک از موتورهایش می‌تواند چراغ‌های دهکده‌ای را روشن کند. برایش آرزوی سلامت پرواز می‌کنم و می‌پرسم:
-معمولا با چه ارتفاعی پرواز می‌کردید؟
-بستگی به نوع هواپیما و وزن هواپیما دارد. معمولا با 30 تا 40 هزار پا از سطح دریا…
-آیا در سال‌های پرواز با حادثه‌ای هم روبروشدید؟
-بله، یک بار و آن هم 6 سال پیش که با یک جت دوموتوره به قصد اروپا پرواز می‌کردم به علت شدت سرما یک موتور هواپیما را از کار افتاد. چاره‌ای نبود و با همان یک موتور و در شرایط نگران کننده به پرواز ادامه دادم تا در نقطه‌ای از اروپا فرود امدم.
-درست است که میزان حقوق خلبان یک جمبوجت به سوابق پرواز و سایر امتیازاتش دارد؟ امروزه به طور سرانگشتی یک خلبان جمبوجت چقدر حقوق می‌گیرد؟
-یک خلبان با تجربه در کشوری مثل امریکا معمولا تا 200 هزار دلار در سال حقوق می‌گیرد.
-خب، شما در شرکت‌های هواپیمایی امریکا از جمله یونایتد چند سال پرواز کردید؟
-بعد از 28 سال پرواز با هواپیماهای مختلف تجارتی به اضافه 5 سال با یونایتد، در سال 2007 بازنشسته شدم و اکنون در 68 سالگی گاه با هواپیماهای مختلف پرواز می‌کنم.
افسوس که خلبان پرتجربه ما در خود ایران نیست تا مردم را جابجا کند. حسرت و اندوه برای نه تنها خلبانان بلکه برای همه افراد متخصص همین بس که در سال‌های گذشته ایران کارشناسان و متخصصانی چنین با ارزش را که بر روی آنها سرمایه‌گذاری شده بود از دست داده است.
