پخش نشدن تصاوير دلخراش و ناراحت كننده مدتهاست كه موضوع بحث رسانه‌های جهان است و اخیرا مورد توجه رسانه‌هاى داخلى نیز قرار گرفته است.
خوددارى رسانه‌ها از پخش تصاوير دلخراش و فجیع حملات تروريستى، در مقابل، پخش تصاوير دلخراش و ناخوشايند فاجعه منا از طريق بسيارى از رسانه‌هاى خاورميانه از جمله رسانه‌های ایران نشانه دو رويكرد رسانه‌اى است كه اختلاف نظر فراوانى در مورد آن وجود دارد در اين زمينه على اكبر قاضى زاده يكى از اساتيد پيش‌كسوت روزنامه نگارى با بيان اينكه اين موضوع يك دعواى قديمى است و تنها مختص ايران نمى‌شود تأکید می‌کند که دو نوع طرز فکر درباره انتشار تصاویر حوادثی مثل اخبار جنگی و تروریسم وجود دارد.
به گزارش ایسنا، وى افزود: گروهی هم می‌گویند اگر ما اطلاع‌رسانی نکنیم خیلی‌ها ممکن است به دام این حوادث بیافتند. باید اطلاع‌رسانی کرد تا چشم و گوش مخاطبان باز شود.
او با بیان اینکه من هنوز به این نتیجه نرسیدم حق با کدام گروه است، خاطرنشان کرد: اما نکته‌ای را خوب فهمیده‌ام و آن این است که جامعه غیرشفاف از نظر گردش اطلاعاتی، جامعه موفقی نیست و این کار را به نفع مردم نمی‌دانم. اسم این کار را نمی‌توان دروازه‌بانی خبر گذاشت، بلکه این دریغ کردن اطلاعات از مردم است.
به گزارش ايسنا، قاضی‌زاده همچنین درباره انتشار تصاویر ناراحت‌کننده از فاجعه منا در رسانه‌های داخلی و عدم پخش تصاویری از حملات تروریستی اخیر پاریس در رسانه‌های غربی توضیح داد: این دو از یک جنس نیستند. سود و زیانی که رسانه‌های داخلی از فاجعه منا می‌برند با سود و زیانی که رسانه‌های اروپایی می‌برند اصلا قابل مقایسه نیست. آنها مسائل دیگری را دنبال می‌کنند و رسانه‌های داخلی مسائل دیگری را می‌خواهند. آنها دنبال سلطه و بازار فروش هستند و ما می‌خواهیم خط زندگی داشته باشیم.
این استاد روزنامه‌نگاری تاکید کرد: رسانه‌های داخلی باید بتوانند خودشان اخبار حوادثی که در دنیا رخ می‌دهد را تولید کنند و از نگاه خودشان گزارش بفرستند که این توان را ندارند و به همین خاطر هم ناچار می‌شوند از آنجایی که آماده است یعنی تولیدات غربی استفاده کنند و تا زمانی که رسانه‌های ما این توان را نداشته باشند، مصرف‌کننده خبرگزاری‌های غربی باقی خواهیم ماند.
اما پخش دلخراش تصاويرانسان‌هايى كه به هر دليلى در جريان وقوع هر حادثه‌اى كشته شده‌اند از نظر استانداردهاى جهانى در رسانه‌هاى غربى ممنوع است و به نظر مى‌رسد اين موضوع ربطی به اطلاع‌رسانى و جنبه خبرى رویدادها ندارد و عدم پخش آن نه تنها به وظيفه خبررسانی رسانه‌ها خللى وارد نمى‌كند بلكه به نوعی حرمت به ارزش‌های بشری نیز هست و عمدتا با این هدف صورت می‌گیرد که حساسیت مخاطبان را علیه فجایع و خشونت حفظ کند.
