اعلاميه حزب مشروطه ايران ( لیبرال دمکرات)
انتخابات در نظام ولائى جمهورى اسلامى هرگز در طول اين سال‌ها نه آزاد و دمكراتيك بوده و نه بى تقلب و دست‌کاری دست‌اندرکاران نظام ولائى برگزارشده است.
ازاین‌روی حزب مشروطه ايران (ليبرال دمكرات) كه در خارج از كشور از توان ابراز خواستهای واقعى خود برخوردار است دليلى براى شركت و يا تشويق ايرانيان به شركت در اين انتخابات نمايشى و غير دمكراتيك جمهورى اسلامى نمی‌بیند.
فيلترهاى گوناگونى كه نظام اسلامى براى جلوگيرى از راه‌یابی نمايندگان واقعى مردم به مجلس و به كرسى نشستن خواستهای واقعى مردم ايران بكار گرفته و می‌گیرد، بيشتر و نهادینه‌شده‌تر از آن است كه بتوان در چهارچوب نظام موجود به اين سادگی‌ها آن‌ها را از سر راه ملت ايران برداشت و راه را براى برگزارى انتخاباتى از هر سوى آزاد و دمكرات هموار ساخت.
هرروز گروه بزرگ‌تری از ايرانيان براى دستيابى به حقوق خود از کارگران، معلمان، پرستاران، بازنشستگان و ديگر كارمندان گرفته تا فعالان جامعه مدنى همه و همه به اهمیت حضور بی‌وقفه درصحنه پى برده با تلاش‌های خستگی‌ناپذیرشان نظام اسلامى را گام‌به‌گام مجبور به عقب‌نشینی می‌کنند. اين روندى است كه برقرارى يك دمكراسى واقعى درگرو ادامه و گسترش آن است و خوشبختانه همه شواهد گواه رشد روزافزون آن می‌باشد. حزب مشروطه ايران (ليبرال دمكرات) چون هميشه ضمن حمايت از اين تلاش‌های خستگی‌ناپذیر فعالان مدنى از همه هم‌وطنان خود می‌خواهد كه با پيوستن و حمايت از اين تلاش‌ها به بسط و گسترش روزافزون آن‌ها يارى رسانند و به اين وسيله عرصه را بر جمهورى اسلامى از هر سوى تنگ‌تر كنند.
در اين نبرد جانانه و بی‌امانی كه بين ملت خسته از وضع موجود اما مصمم ايران براى رهایی از قیدوبندها و بایدونبایدهای مسلكى جمهورى اسلامى و دست‌یابی به يك دمكراسى واقعى، كه تنها راه رهایی ايران و تضمین‌کننده حقوق آنان است، از یک‌سوی و نظام اسلامى كه نه مايل و نه قادر به برداشتن اين قل و زنجيرهاى قرون‌وسطایی است، كه سهل است براى بقاى خود تا می‌تواند به اين قل و زنجيرها هم می‌افزاید، از سوى ديگر برقرار است، پيروزى نهائى بی‌تردید از آن ملت ايران خواهد بود. هيچ نظامى نتوانسته و نخواهد توانست با شوراهاى نگهبان و نظارت‌های به‌اصطلاح استصوابى براى هميشه روند دمكراتيك و روبه‌جلو جهانى را متوقف سازد.
پيروزى، سرافرازى و درنهایت آسايش نهائى از آن ملتى است كه چشم به چشم اندازهاى روشن و دمكرات آينده دوخته است و از آن‌سوی، شكست، سرافكندگى و درنهایت گرفتارى از آن آنانى است كه در ذهن‌های بيمار خود تنها بهارخوابی‌های قرون‌وسطا را ديده و در آن منجلاب دست‌وپا می‌زنند.
آنان كه از نور گريزان و از آزادى هراسناک‌اند سرنوشتى جز زيستن در تاريكى و شكست در انتظارشان نيست. در اين شك و ترديدى به خود راه ندهيم.
پاينده ايران
زنده باد ملت ايران
