نتایج نظرسنجی «مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران» به سفارش مرکز بررسیهای استراتژیک ریاست جمهوری تحت عنوان «بررسی ديدگاه مردم ايران در خصوص تجمعات دی ماه ۱۳۹۶» حاکیست ۷۵ درصد مردم از وضع کشور ناراضیاند.

این نظرسنجی از ۴ هزار و ۴۹۹ نفر از افراد بالای ۱۸ سال در ۱۱ استان ایران انجام شده که به گزارش ایسنا حاکی از نارضایتی ۷۵ درصد مردم از وضع کشور دارد.
برمبنای این نظرسنجی، ۷۴.۸ درصد شرکتکنندگان از شرایط ایران ناراضی هستند و ۲۵ درصد نیز از این وضعیت رضایت دارند. در این بین، ۴۰ درصد مخاطب شعارهای مردم را قوه مجریه، ۳۴.۷ درصد کل نظام و ۹.۲ درصد روحانیت(احتمالا منظور سیدعلی خامنهای است) دانستند.

همچنین ۶۹ درصد از مشارکتکنندگان در نظرسنجی بهبود وضعیت اقتصادی و فضای کسب و کار، ۳۰ درصد اعتراض به فساد مالی، ۲۰.۶ درصد بیعدالتی، ۱۳.۵ درصد قطع حمایت از برخی کشورها مانند سوریه و فلسطین، ۹.۷ درصد آزادی بیان و ۲.۳ درصد رفع حصر را خواسته اصلی شرکتکنندگان در تجمعات اعلام کردند.
در حالیکه مقامات جمهوری اسلامی، اعتراضات مردمی را پایان یافته اعلام میکنند، در این نظرسنجی ۴۱ درصد اعلام کردهاند که در اعتراضات شرکت خواهند کرد. در این بین، افراد ناراضی که اعلام کردند قصد حضور در تجمعات را ندارند، ۳۱ درصد بیفایده بودن اعتراض و شنیده نشدن صدای معترضان، ۲۶ درصد هراس از هرج و مرج و ناامنی، ۲۳.۷ درصد جلوگیری از سوء استفاده بیگانگان، ۱۲.۲ درصد تجارب قبلی مانند حوادث و ۱۰.۳ درصد هم زیر سوال نرفتن اصل نظام را دلیل شرکتنکردن در اعتراضات اعلام کردهاند.

۹.۵ درصد دیگر هم اعلام کردهاند از تجربه کشورهای دیگر درس گرفته و معتقدند که چنین اعتراضاتی کمکی به رشد و پیشرفت کشور نمیکند.
۸۰ درصد از مشارکتکنندگان در نظرسنجی مباحث اقتصادی را مهمترین دلایل نارضایتی از شرایط فعلی اعلام کردهاند. ۳۱ درصد از مشارکتکنندگان در نظرسنجی در پاسخ به اینکه «ریشه تجمعات و خشونتها را در چه میدانید؟» این اعتراضات را خودجوش و بهخاطر شرایط نامساعد کشور دانستهاند، ۲۶.۴ درصد معتقدند این تجمعات ریشه خارجی داشته و ۲۳.۷ درصد نیز بر این باور بودند که تجمعات توسط برخی نیروهای داخلی ساماندهی شده است.
یادآوری میشود که در ایران مراکز و موسسات مستقل و آزاد نظرسنجی وجود ندارد و بسیاری از پرسششوندگان به دلایل مختلف آنچه را که فکر میکنند بر زبان نمیآورند؛ گذشته از آنکه هر پرسشی را نیز نمیتوان مطرح کرد. در شرایطی که سیاست و سیاستمداران در کشورهای باز نیز به دلیل نقشی که شبکههای اجتماعی در هدایت افکار عمومی پیدا کردهاند دیگر نمیتوانند بر نظرسنجیهای مستقل و آزاد تکیه کنند، در شرایط ایران که نظرسنجیها با محدودیت دوطرفه صورت میگیرد، جای خود دارد. نظر صریح مردم را بر دیوارها و پلاکاردهای اعتراضی و همچنین در شعارهای آنها واقعیتر میتوان پیگیری کرد.
با این همه وقتی در نظرسنجی حکومتی اعلام میشود که ۷۵ درصد مردم ناراضی هستند میتوان این رقم را در یک نظرسنجی مستقل حدس زد!



