قیمت دلار در اواخر تیرماه ۹۹ به بیش از ۲۶هزار تومان رسید اما بعد کاهش یافت و در اوایل خرداد ۲۲ هزار تومان شد، واین روزها هم دوباره به بیش از ۲۳ هزار تومان رسیده است؛ حال آنکه قبل از افزایش، ۱۶هزار تومان بود! پس با ۲۳هزارتومان قیمت فعلی، یک افزایش ۷هزارتومانی رو داشته!
حالا سوال اینجاست که آیا این ترفند کارآمده و این کاهش دروغین پایدار می‌ماند؟
آمارهای بانک مرکزی از تزریق ۹۲۱ میلیون دلار ارز به سامانه نیما خبر می‌دهد که موجب «کاهش» و بعد «پایین نگه داشتن» قیمت ارز در هفته‌های گذشته شده است.
برخی هم معتقدند ۲۶ هزار تومان، سقف کنونی قیمت دلار بوده و کاهش آن پس از برخورد قیمت به این سقف، قابل پیش‌بینی بود.
اما موضع دولت در بازار ارز متناقض است. از یکطرف به مردم می‌گوید: نگران نباشید و همه چیز تحت کنترل است! از طرف دیگر به صادرکنندگان فشار می‌آورد: اگر ارز خودتون رو به من تحویل ندهید با شما برخورد قضایی می‌شه!
در این میان تولیدکنندگان و صنعتگران نیز برای وارد کردن مواد اولیه معطل ارز هستند و کارخانه‌ها یکی پس از دیگری تعطیل می‌شوند.
اسحاق جهانگیری می‌گوید درآمدهای نفتی کشور از ۱۰۰ میلیارد دلار به کمتر از ۸ میلیارد دلار رسیده.
محمدباقرنوبخت، رییس سازمان برنامه و بودجه ایران، گفته: «فروش نفت در سال جاری کاهش چشمگیری داشته و فقط ۶ درصد از درآمد نفتی مورد انتظار ما تاکنون محقق شده.»
خزانه‌ی جمهوری اسلامی که درآمدهای سرشار نفتی را در تمامی سال‌های گذشته خرج برنامه‌های اتمی و موشکی و سرکوب و ترور و اختلال در کشورها ی منطقه می‌کرد، تقریبا خالیست!
در چنین شرایطی آیا ارزی در جیب دولت مانده که بخواهد باز هم وقتی فنر قیمت ارز دوباره باز شد، آن را به بازار تزریق کرده و «کاهش دروغین» ایجاد کند؟!
#فکر_کنیم!
