احمد رأفت – حملات موشکی حماس و جهاد اسلامی به سمت اسرائیل و بمباران نوار غزه از دریا، زمین و هوا همچنان ادامه دارد. چهارشنبه برای دومین بار چند راکت نیز از خاک لبنان به سوی بندر حیفا شلیک شد. این راکت‌ها و قبلی‌ها به گفته مقامات لبنانی از سوی گروهی از فلسطینی‌های ساکن این کشور پرتاب شده‌اند. ارتش اسرائیل نیز تائید می‌کند که در این بحران تا کنون هیچ راکت و موشکی از سوی حزب‌الله علیه اسرائيل شلیک نشده است. چرا حزب‌الله در این جنگ که جمهوری اسلامی در آن نقش فرماندهی غیرمستقیم را ایفا می‌کند، سکوت کرده و غایب است؟
برای یافتن پاسخی برای این پرسش به سراغ سعد کیوان تحلیلگر سرشناس لبنانی در بیروت رفتیم. سعد کیوان نیز ضمن تاکید بر این امر که این موشک‌ها «تنها برای خالی نبودن عریضه» از سوی گروهی از پناهندگان فلسطینی پرتاب شده‌اند و نباید صحبت از «گشایش جبهه جدیدی در این جنگ» کرد، می‌افزاید «حزب‌الله و رهبرش حسن نصرالله در بحران اخیر حتا در اعلامیه‌های حمایت از تظاهرات در اورشلیم و محکومیت بمباران نوار غزه نیز از زبانی بسیار محتاطانه استفاده کرده‌اند در حالی که بسیاری از دیگر احزاب و سازمان های لبنانی با لحنی شدیدتر اسرائیل را محکوم می‌کنند.»
این تحلیلگر لبنانی در ادامه گفتگو با کیهان لندن می‌افزاید: «حزب‌الله امروز در شرایطی نیست که بتواند وارد جنگ جدیدی با اسرائیل بشود. اگر حزب‌الله با توجه به زرادخانه موشکی‌اش، که از نظر کمی و کیفی چندین برابر حماس و جهاد اسلامی است، قدم به این جنگ بگذارد، بدون شک اسرائیل با شدت بیشتری نسبت به آنچه در این روزها در ارتباط با غزه شاهد بودیم از خود واکنش نشان خواهد داد. اما حزب‌الله با توجه به بحران سیاسی، حمایتی و مالی که درگیر آن است نخواهد توانست مانند سال ۲۰۰۶ میلادی در مقابل حملات اسرائیل مقاومت کند و شکست فاحش در یک جنگ احتمالی می‌تواند به ناپدید شدن این گروه، هم از صحنه نظامی و هم سیاسی منتهی شود.»
سعد کیوان معتقد است که در شرایط کنونی و با در نظر گرفتن مذاکراتی که در وین برای بازگشت آمریکا به توافق اتمی در جریان است «جمهوری اسلامی نیز تمایل چندانی به گسترش جنگ و گشودن جبهه جدیدی علیه اسرائیل ندارد. ورود حزب‌الله به این جنگ در عمل مذاکرات وین را منتفی خواهد ساخت. حزب‌الله فرزند جمهوری اسلامی و انقلاب خمینی است، در حالی که حماس سال‌ها پس از تأسیس و آغاز فعالیت‌‌اش تحت حمایت رژیم تهران قرار گرفت. اگر در جنگ کنونی حماس و جهاد اسلامی علیه اسرائیل، رژیم تهران نقشی در پس پرده دارد، ورود حزب‌الله به این جنگ مقابله مستقیم جمهوری اسلامی با اسرائیل خواهد بود. جنگی که غرب و بسیار از کشورهای عربی را مجبور به پشتیبانی کامل از اسرائیل خواهد کرد و انزوای بین‌المللی جمهوری اسلامی را افرایش خواهد داد.»
سعد کیوان در اشاره به ریشه‌های بحران کنونی در حزب‌الله می‌گوید «این بحران با انفجار در بندر بیروت در تابستان سال گذشته آغاز شد و با گذشت زمان در ابعاد مختلف گسترش پیدا کرد. اکثر لبنانی‌ها شکی ندارند که ۲۷۵۰ تن آمونیوم نیتراتی که انفجارش جان بیش از ۲۲۰ نفر را گرفت، ۷۰۰۰ نفر را زخمی کرد و خساراتی بیش از ۱۵ میلیارد دلار بجا گذاشت، سال‌ها پیش توسط حزب‌الله در این بندر انبار شده بود. البته این آمونیوم نیترات که قرار بود از لبنان راهی سوریه شود، به دلایلی که داستان مفصلی است در بیروت بدون حفاظت‌های لازم باقی ماند و مانند یک بمب اتمی در انتظار انفجار بود. مردم معتقدند که حزب‌الله با انبار این آمونیوم نیترات و همچنین موشک‌هایش که در مناطق مسکونی پنهان شده‌اند، ارزشی برای جان مردم قائل نیست و سخت عصبانی هستند. یکی دیگر از دلایل خشم مردم از حسن نصرالله قربانی کردن منافع لبنان برای پیش بردن سیاست‌های جمهوری اسلامی است.»
سعد کیوان به عنوان آخرین نمونه از این وابستگی کامل حزب‌الله و متحدین مسیحی‌اش به رژيم ایران، به اظهارات شریل وهبه وزیر خارجه دولت مستعفی کنونی اشاره می‌کند که کشورهای عرب خلیج فارس را متهم به دست داشتن در شکل‌گیری حکومت اسلامی یا داعش کرد. اظهاراتی که با واکنش سخت پادشاهی سعودی، کویت، بحرین، و امارات متحده عربی روبرو شد. این تحلیلگر لبنانی می‌گوید «بدون شک شریل وهبه به دستور حزب‌الله و در راستای سیاست‌های جمهوری اسلامی چنین حملاتی را علیه کشورهای عربی آغاز کرده است.» او در ادامه می‌افزاید «حضور حزب‌الله در دولت و حکومت تا کنون دلیل عمده عدم سرمایه‌گذاری کشورهای عربی در لبنان بوده است که به سقوط پول ملی و بحران شدید اقتصادی انجامیده و مردم را از اکتبر سال ۲۰۱۹ به خیابان‌ها کشانده است. حضور حزب‌الله در کنار بشار اسد را که به دستور جمهوری اسلامی ایران انجام گرفت می‌توان آغاز این بحران دانست. حضور در جنگی که ربطی به لبنان ندارد، بهای سختی را به ما تحمیل کرد.»
سعد کیوان تنها تحلیلگری نیست که نفوذ جمهوری اسلامی در لبنان و دخالت‌هایش در سیاست های این کشور را دلیل اصلی بحران‌های سیاسی و اقتصادی سال‌های اخیر می‌داند. ولید جنبلاط رهبر دروزهای لبنانی نیز اخیرا گفته است «ما دیگر استقلال نداریم و به استانی از ایران تبدیل شده‌ایم.» سعد حریری که مامور تشکیل کابینه جدید شده و البته تا کنون نتوانسته است در این امر موفق شود، معتقد است «تا زمانی که پروژه جداسازی لبنان از جهان عرب و وابسته کردن هرچه بیشتر این کشور به ایران متوقف نشود، احتمالِ یافتن راه حلی برای خروج از بحران‌های سیاسی و اقتصادی وجود ندارد.» مروان حماده دولتمرد سُنّی که در دولت‌های بسیاری در سمت وزیر حضور داشته است نیز حزب‌الله را متهم می کند که «با تبعیت از دستورات تهران بهای بسیار سنگینی را به لبنان و مردم این کشور تحمیل کرده است.»
سعد کیوان نیز در پایان گفتگو با کیهان لندن عدم استقلال لبنان از جمهوری اسلامی و حضور حزب‌الله در صحنه سیاسی را «مهم‌ترین مشکل» این کشور می‌خواند و می‌افزاید «تا زمانی که ما نتوانیم استقلال خود را دوباره به دست آوریم، تمام مشکلات امروزی پابرجا خواهد ماند؛ و این استقلال تا زمانی که حزب‌الله و شبه‌نظامیانش فعال باشند به دست نخواهد آمد و خلع سلاح آنها نیز تا زمانی که در تهران حکومت در دست آیت‌الله‌ها باشد اگر غیرممکن نباشد، بسیار مشکل است.»
