به نظر می‌رسد پرتاب موشک ماهواره‌بر «سیمرغ»توسط جمهوری اسلامی ایران برای پنجمین بار با شکست مواجه شده است.
وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی پنجشنبه نهم دی‌ماه همزمان با دور هشتم مذاکرات اتمی وین اعلام کرد ماهواره‌بر «سیمرغ» حامل «سه محموله تحقیقاتی» را به فضا پرتاب کرده است.
یک سخنگوی وزارت دفاع ادعا کرده بود «در این پرتاب عملکرد اجزای پایگاه فضایی و عملکرد مراحل ماهواره‌بر به درستی انجام و در نهایت اهداف تحقیقاتی مد نظر از این پرتاب محقق شد!» اما گزارش‌ها حاکیست این پرتاب نیز با شکست مواجه شده زیرا بر اساس اطلاعات ناسا و چند منبع دیگر هیچ پرتابه جدیدی در مدار زمین قرار نگرفته است.
هنوز مشخص نیست که جمهوری اسلامی ایران قصد داشت چه نوع محموله‌های تحقیقاتی را در مدار زمین قرار دهد!
سابقه این اقدامات نشان می‌دهد مقامات جمهوری اسلامی شکست پروژه‌های موشکی و فضایی را انکار و یا لاپوشانی می‌کنند و با لفاظی از به کار بردن عبارت‌‌هایی که اشاره مستقیم به شکست این پروژه‌ها باشد خودداری می‌کنند.
اینبار نیز عیسی زارع‌پور وزیر ارتباطات جمهوری اسلامی در صفحه شخصی خود در اینستاگرام با اشاره به اینکه «برای اولین بار بود همزمان سه ماهواره توسط ماهواره‌بر سیمرغ بهینه شده حمل می‌شد» نوشت: «جدایش مرحله اول و دوم ماهواره‌بر و تزریق همزمان سه محموله تحقیقاتی در فاصله ۴۷۰ کیلومتری از سطح زمین با موفقیت انجام شد» اما در ادامه نوشت «امیدوارم درس آموخته‌های این پرتاب تحقیقاتی، مسیر را برای تثبیت فناوری تزریق ماهواره به لایه لئو و دستیابی عملیاتی به فناوری پرتاب منظومه‌های ماهواره‌ای هموار کند.»
گفته می‌شود اهالی استان سیستان و بلوچستان تکه‌هایی از موشک «سیمرغ» را در بیابان‌ها پیدا کردند!
https://twitter.com/alireza_m0radi/status/1476486437302415362?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E1476486437302415362%7Ctwgr%5E%7Ctwcon%5Es1_&ref_url=https%3A%2F%2Fkayhan.london%2Ffa%2F1400%2F10%2F09%2Fd9bed8b1d8aad8a7d8a8-d985d988d8b4daa9-d985d8a7d987d988d8a7d8b1d987e2808cd8a8d8b1-d8b3db8cd985d8b1d8ba-d987d985d8b2d985d8a7d986
از یادداشت عیسی زارع‌پور وزیر ارتباطات جمهوری اسلامی می‌شود این ارزیابی را داشت که فاز سوم پروژه یعنی «تثبیت» ماهواره‌ها در فضا شکست خورده است. هرچند برخی کارشناسان و تحلیلگران می‌گویند موشک در میانه راه منفجر شد و سقوط کرد.
جاناتان مک داول منجم و اخترشناس آمریکایی مرکز نجوم دانشگاه هاروارد محاسباتی کرده و تخمین زده این موشک ۲۷ دقیقه بعد از پرتاب در حوالی جنوب استرالیا سقوط کرده است.
با اینهمه شماری از آخوندها در خطبه‌های نماز جمعه شهرهای مختلف ایران به تعریف و تمجید از پرتاب ماهواره‌بر «سیمرغ» پرداختند و آن را «پیام اقتدار» دانستند! آیت‌الله حسن عاملی نماینده علی خامنه‌ای و امام جمعه اردبیل ادعا کرده بود «این ماهواره هیچ ربطی به سلاح‌های جنگی ندارد بلکه یک پروژه علمی و تحقیقاتی است اما فزون‌خواهی در دنیای معاصر به جایی رسیده که آمریکا آن را نیز برای ما روا نمی‌بیند.»
موشک ماهواره‌بر «ظفر» نیز در بهمن ۱۳۹۸ قرار بود «نماد خودباوری» باشد ولی در اقیانوس هند سقوط کرد.
یک سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در واکنش به پرتاب ماهواره‌بر «سیمرغ» گفت این اقدام «یک نگرانی قابل توجه در راستای گسترش سلاح‌های هسته‌ای» است. وی آن را «ناقض قطعنامه‌های شورای امنیت» دانست.
این سخنگوی وزارت خارجه آمریکا افزود که ایالات متحده همچنان نگران توسعه ابزارهای پرتاب فضایی توسط ایران است و این یک نگرانی قابل تأمل در راستای گسترش سلاح‌های هسته‌ای است.
این مقام رسانه‌ای وزارت خارجه آمریکا همچنین تأکید کرد که پرتاب این ماهواره‌بر ناقض قطعنامه ٢٢٣١ شورای امنیت سازمان ملل متحد است.
وی افزود «ایالات متحده همچنان از تمام ابزارهای منع گسترش تسلیحات هسته‌ای که در اختیار دارد برای جلوگیری از پیشرفت بیشتر برنامه‌های موشکی ایران استفاده می‌کند و از دیگر کشورها می‌خواهد که به فعالیت‌های توسعه موشکی ایران رسیدگی کنند.»
مقامات جمهوری اسلامی می‌گویند هدفشان افزایش مسافت اوج‌گیری موشک ماهواره‌بر «سیمرغ» برای رساندن آن به ۴۷۰ کیلومتری سطح زمین بود و ادعا می‌کنند این تلاش موفق بوده است. اما نکته اینجاست که محمدجواد آذری جهرمی وزیر پیشین ارتباطات جمهوری اسلامی پس از پرتاب ناموفق ماهواره‌بر «ظفر» ادعا کرد تا مدار ۵۴۰ کیلومتری هم رسیده! به این ترتیب، در پرتاب اخیر حتا ارتفاعی که که ماهواره‌برهای قبلی رژیم طی کرده بودند نیز به دست نیامد.
مهدی بختیاری خبرنگار نظامی خبرگزاری «فارس» در مورد شکست پرتاب «سیمرغ» نوشت: «برخی كارشناسان هوافضا معتقدند براى تزريق موفق ماهواره در اين مدار، نياز به سرعت لااقل هفت هزار و ٥٠٠ تا هفت هزار و ٥٥٠ كيلومتر است. برخی كف اين سرعت را هفت هزار و ٥٥٠ كيلومتر مى‌دانند. اگر اين موضوع درست باشد، باز هم با ايراد پرتاب‌هاى قبلى مواجه هستيم كه در فاز نهايى، سرعت به ميزان لازم نمی‌رسد.»
