در نشست عمومی شورای شهر وستمینستر در روز ۲۸ ژوئن، اعضای حاضر به تبدیل شدن به «شورای پناهندگی» جهت فراهم آوردن محیطی امن و پذیرا برای آوارگان و پناهجویانی که وارد وستمینستر میشوند رأی دادند.
تبدیل شدن به یک شورای پناهندگی، مقامات محلی را متعهد میسازد هنگام استقبال از آوارگان به برداشتن گامهای بلند و انجام اقدامات گسترده ادامه دهند، و دسترسی پناهجویان را به خدمات و سرویسهای شورا، مدارس، پزشکان عمومی، جیپیاس، ترجمه و کمکهای دیگر ممکن سازند. به این ترتیب اعضای شورای شهر وستمینستر تعهد خود را به حمایت از مردمی که از بحران و درگیری در سرزمینشان میگریزند اعلام کردند.
شورا طرح و برنامهای را امضا کرده است که در آغاز توسط بنیاد نیکوکاری City of Sanctuary UK فراهم آمده بود. نهادی که برای تشویق فراگیری، همبستگی و شفقت جهت مردمی که به اجبار دربدر شدهاند، با افراد، گروهها و سازمانهای مختلف همکاری میکند.
شورا اکنون یک استراتژی پشتیبانی برای آوارگان تهیه خواهد کرد که موسسه خیریه آنرا بطور مستقل به عنوان بخشی از فعالیتهای «شورای پناهندگی» ارزیابی میکند. آدام هاگ رئیس شورای شهر وستمینستر گفت: «در پی رای تمام اعضای شورا، وستمینستر حالا بر آن است به یک شورای پناهجوئی تبدیل شود، و به بسیاری دیگر از شوراهای مشابه دیگر در لندن و در سراسر بریتانیا میپیوندد. این عملا به این معناست که ما متعهد میشویم به کوششهای خود جهت تبدیل شدن به یک شهر دوستانه و پذیرای مهاجران و پناهجویان بیافزائیم؛ چه از طریق فعالیت به عنوان شورا و چه با پشتیبانی از سازمانهائی که با این جوامع کار میکنند.»
وی افزود: «وستمینستر سابقهای طولانی و غرورآمیز در استقبال از مهاجران دارد، و تلاش و سهم آنان طی قرنها بخش عمدهای از تاریخ ما بوده است. مردم از بسیاری از بخشهای جهان که اغلب در شرایط ناهنجاری قرار دارند به اینجا میآیند. من میخواهم آنها بدانند که وستمینستر آماده است از هر طریق که بتواند کمک کند، و از آنها در کوشش برای تضمین کارآمدتر شدن سیستم و رفتار منصفانه با آوارگان و پناهجویان حمایت خواهد کرد. برای من، این روحیهی پذیرا بخشی مهم از نگاه و نگرش ما به یک وستمینستر عادلانهتر است.»
نیلوفر پناهندهای که از ایران گریخته نیز در جلسه شورای شهر حضور داشت و ناظر رایگیری بود. او میگوید: «در ایران من ورزشکار و عضو تیم ملی دو و میدانی بودم. به علت مشکلات سیاسی مجبور شدیم از کشور فرار کنیم. وقتی به اینجا (وستمینستر) رسیدیم زمستان بود؛ نمیدانستیم چه بر سرمان خواهد آمد. بعد از مدتی، متوجه شدیم وستمینستر واقعا جای خوبی است با مردمی صمیمی، سازمانها و خیریههایی که به ما کمک کردند. وستمینستر فرصتهای عالی زیادی نه تنها برای من که برای تمام پناهجویان فراهم آورده است. واقعا چه خوب است که اعضای شورای شهر به فکر ما هستند. میدانم که آنها سخت مشغولند و به ما به عنوان بخشی از جامعه توجه دارند. وستمینستر خانه جدید من است.»
وستمينستر در كرانه شمالى رودخانه «تِيمز» در قلب ناحيه وستاِند لندن قرار گرفته و محل برخى از نفيسترين و از نظر تاريخى مهمترين بناها در انگلستان به شمار میرود که بعضى از بهترين و مطلوبترين مستغلات مسكونى را شامل مىشود. كليساى انجيلى وستمينستر و كليساى بزرگ كاتوليك وستمينستر، كاخ باكينگهام، بناى پارلمان، ادارات دولتى مهم، كاخ سنت جيمز، مهمترين پاساژها و مراكز خريد و فروش در كشور، اكثر هتلهاى لوكس ناحيه لندن، و برخى موزههاى مشهور هنرى در این منطقه قرار دارند. گالرى ملى مجموعهاى بىنظير از آثار استادان نقاشى قديمى را به هنردوستان عرضه مىكند، و تيت بريتين (شعبهاى از گالرى ملى تيت) كه در ٩٧-١٨٩٣ در كرانه «تيمز» در نزديكى پل واكسهال بنا شد، اندوختههاى بزرگى از نقاشىها و مجسمههاى هنرمندان بريتانيائى را در خود گرد آورده است. مجموعه والاس در هرتفوردهاوس، ميدان منچستر، نگهدارى مىشود و گالرى ملى پرتره در شمال ميدان ترافالگار قرار دارد.
كالج سلطنتى علوم، فناورى و پزشكى در نزديكى رويال آلبرت هال در حاشيه جنوبى هایدپارك نگاهها را به خود جلب میکند. از ديگر بناهاى ديدنى میتوان به مقر بنگاه سخنپراكنى بريتانيا- بىبىسى- موزه مادام توسو، پلانتاريوم لندن، اپراى سلطنتى، مركز فرهنگى اسلامى و مسجد مركزى لندن را نام برد. در اين ناحيه همچنين ميدان كريكت لرد، پارك سنت جيمز، پارك سبز، و بخشهائى از باغهاى كنزينگتون و پارك ريجنت قرار دارند. نزديك يك چهارم ناحيه شامل پارك و فضا سبز و باز است.
وستمينستر ارتباطات عميقى با مهاجران در ناحيه لندن بزرگ دارد. گروههاى پروتستانهاى فرانسوى كه از آزارهاى مذهبى در قرن هفدهم و پس از آن مىگريختند، در ناحيه سوهو مستقر شدند؛ در پی آنها گروههای ايتاليائى در اواخر قرن ١٩ به آنها پیوستند. قبرسىها از اوایل تا نيمه قرن بيستم به وستمينستر آمده و در آنجا ساکن شدند. به دنبال آنها چينىها و سپس در نيمه دوم قرن بيستم، مردمان آسياى جنوبى و همچنین تايلندىها و عربها به این جمع وسیع پیوستند. جوامع عرب در شمال باغهاى كنزينگتون و هايدپارك به ويژه در امتداد جاده كوئينزبرى و اجور متمركز هستند. كارابينىهاى آفريقائیتبار نيز در اين ناحيه مسكن گزيدند. اقليتهاى قومى بيش از يك پنجم مجموع جمعيت این منطقه را تشكيل مىدهند.
