47 سال است حکومتی نابهنگام و جهلزده بیوقفه با روشهائی وحشیانه جان شریفترین و محرومترین مردان و زنان سرزمینمان را میگیرد تا بتواند به حیات سرشار از جنایت و جهل خود ادامه دهد.
هراس از تشدید بحرانهای سیاسی، اقتصادی و اخلاقی و ترس از فروپاشی و سقوط این حکومت را تا این حد وحشیتر کرده است که انتقام حقارت، بیلیاقتی و ناکارآمدیهایش را با اعدام و جنایت تلافی میکند.
اعدامهای حکومتی 47 سال قبل، از صحن و پشت بام مدرسه رفاه و علوی آغاز شد و از همانجا آبادسازی گورستانهای بیمرز بنا نهادند تا تردیدی برجای نگذارند که وجودشان و حکومتشان از پدیدههای شوم و نکبتبار در تاریخ بشراست.
دهها هزار اعدامی و هزاران قتل و ترور آشکار و پنهان کارنامهی “عدل اسلام رحمانی” این موجودات حاکم بر سرزمینمان است. حکومت اسلامی اعدام را نوعی اجرای عدالت و عبرتآموزی شیعی معرفی کرده است در حالی که انتقامگیری از انسانیت و عدالت، ابزاری برای ایجاد ارعاب و انحراف افکار عمومی از بحرانها و مشکلات سیاسی و اجتماعی و بیکفایتی آنها در همهی امور کشور است.
در طول این 47 سال، ما شاهدیم که روزانه و هفتگی بر لیست قربانیان اعدام و جنایتهای حکومت “جمهوری اسلامی” افزوده میشود. 975 مورد اعدام در سال 2024 گزارش شده است، یعنی روزانه بیش از 2 انسان اعدام شدهاند. صدور بیانیهها در محکومیت حکومت اعدام، اعتراضها و فشارهای محافل بینالمللی و مبارزه بخشی از مردم و اپوزیسیون حکومت اسلامی برای لغو صدور حکم اعدام و حتی کاهش آن اگرچه اقداماتی ضروری بوده و هستند اما متاسفانه تائیرگذار نبودهاند. چقدر باید فریاد کرد” نه به اعدام”، چقدر بیانیه و کمپین و اکسیون و مراسم سوگواری، چقدر نگرانی و انتظار جانکاه درباره عزیزانی که برای اجرای حکم اعدام به صف کردهاند، تا کی؟ چه باید کرد؟
حکومت اسلامی، حکومتی است تمامیتخواه با ویژگی مذهبی– ایدئولوژیک شیعی که به خاطر باورهای ارتجاعی و ضد انسانی و حفظ حکومت پلید دینی و سیاسیاش، اعدام خواهد کرد.
تنها راه جلوگیری از اعدام و رهائی از ستمگریهای این توحش غیرقابل کنترل، در گام نخست سرنگونی این حکومت است. برای دفن این امالفساد و جایگزینی ساختارهایی دموکراتیک بجای ساختارهای ضد دموکراتیک و ناعادلانه، نیروی سیاسی و اجتماعی سازمانیافته و قدرتمندی نیاز است تا همراه با گروهها و نیروهای اجتماعی آگاه در میهنمان این جایگزینی حیاتی را به سرانجام برسانند.
برای شکلگیری چنین نیروی سیاسی و اجتماعی تاثیرگذار راهی جز سامان دادن جبههای فراگیر و متشکل از نیروهای دموکراسیخواه که آزادی، آبادی و رفاه همگانی در میهنمان در زمره اهداف آنهاست، نداریم. برای گذار از حکومت اسلامی و نیل به دموکراسی و کرامت انسانی همهی نیروهای سیاسی، فرهنگی، صنفی و مدنی متحد و همگام شویم.
جمعیت سوسیال دموکراسی برای ایران
22 اردیبهشت 1404 / یازدهم ماه مه 2025
آزادی و عدالت اجتماعی – آزادی و عدالت اجتماعی
