دادگاه انقلاب شیراز رأی اولیه ۷ متهم پرونده پشتیبانی از حمله مسلحانه به شاهچراغ را صادر کرد. بر اساس این حکم علیه سه نفر از آنها حکم اعدام صادر شد.
در سالهای ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ طی دو مرحله افراد مسلح در شاهچراغ شیراز به سمت زائران تیراندازی کردند. دو نفر از کسانی که به عنوان عوامل اصلی تیراندازی مورد محاکمه قرار گرفتند، تیرماه ۱۴۰۲ اعدام شدند اما رسیدگی به پرونده شمار دیگری از متهمان ادامه یافت.
صدرالله رجایینسب رئیس کل دادگستری استان فارس ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴ در مصاحبه با خبرگزاری «میزان» گفت: «در حملات تروریستی به حرم شاهچراغ، علاوه بر عوامل اصلی که مجازات شدند، چند نفر دیگر هم به عنوان پشتیبان و تأمینکننده سلاح و مهمات بازداشت شدند.»
او افزود: «رسیدگی به اتهامات این ۷ متهم از اسفند ۱۴۰۳ در دادگاه انقلاب شیراز آغاز شد و پس از برگزاری جلسات دادگاه، ۳ نفر از آنها به جرم معاونت در افساد فیالارض به اعدام محکوم شدند.»
این مقام قضایی در ادامه توضیح داد در جریان این پرونده ۲ نفر دیگر از اعضای گروه داعش محاکمه شدند که با در نظر گرفتن میزان همکاری و تأثیر در حملات تروریستی به ۱۵ سال و متهم دیگر به ۱۰ سال و یک روز حبس تعزیری محکوم شدند.
بر اساس گفتههای رجایینسب، دو زن هم در این پرونده محاکمه شدند که هر کدام به ۵ سال حبس محکوم شدند اما با «رأفت اسلامی» با پابند الکترونیک و در محدوده هزار متری از محل سکونت در زندان خانگی بسر میبرند.
نخستین حمله مسلحانه در شاهچراغ در آبان ۱۴۰۱ در اوج خیزش ملی پس از کشته شدن مهسا امینی اتفاق افتاد. برخی ناظران عنوان کردند که خود حکومت با اهداف شوم از جمله خنثی کردن اعتراضات و زمینهسازی برای سرکوب معترضان، این حمله تروریستی را تدارک دید. در همین ارتباط هفتم آبان ۱۴۰۱ دانشجویان در دانشکده فنی دانشگاه تهران شعار دادند «شاهچراغ رکس دیگهاس، اینم یه نیرنگ دیگهاس!»
خبرگزاری تسنیم مدعی شده بود که یکی از بازداشتیها فردی بهنام س. اسلمیار، تاجیکتبار و اهل ولایت بدخشان افغانستان بوده است.
آنچه در رسانههای اجتماعی در ارتباط با افکار عمومی ایرانیان بازتاب پیدا کرد بیانگر این بود که دست خود حکومت در حملات ترویستی در کار است تا همزمان با نخستین سالگرد قتل حکومتی مهسا امینی و شکل گرفتن جنبش ملی در ایران، حلقهی سرکوب و خشونت خود را بیش از پیش به دور جامعه تنگ کند.
