دیاکو هژیر – پس از حمله تروریستی و جنایات فجیع هفتم اکتبر ۲۰۲۳ توسط گروه حماس در خاک اسرائيل، جهتگیری نیروهای جهانی تغییر کرده است. دههها جمهوری اسلامی به عنوان منبعی قابل مدیریت برای ایجاد تنش در خاورمیانه دیده میشد؛ دشمنی کنترل شده که بستر مانورهای دیپلماتیک و برنامهریزیهای نظامی بیپایان بود. اما اکنون برخی قدرتهای جهانی به این نتیجه رسیدهاند که این رژیم، در شکل کنونی خود، دیگر با منافع آنان همخوانی ندارد.
در ۴۶ سال گذشته تقابل جمهوری اسلامی با بازیگران مختلف منطقه، پیامدهای جهانی داشته: امواج مهاجرت، گسترش و تقویت افراطگرایی، قاچاق مواد مخدر، فروش تسلیحات نظامی، بیثباتی اقتصادی، و حذف زنان از صحنههای اجتماعی و اقتصادی. سالها این بحرانها بهانهای برای مداخله، کنترل منطقهای و گسترش نفوذ قدرتها بودهاند. اما آن دوره به پایان خود نزدیک شده است.
واقعیت این است که صد سال آینده نیز همچنان حول نفت و گاز خواهد چرخید. کشور ایران با در اختیار داشتن دومین ذخایر بزرگ سوخت فسیلی در جهان، نقشی تعیینکننده در معادلات جهانی خواهد داشت. تمام قدرتهای جهانی اکنون در پی برنامهریزی برای نقش آینده ایران به نفع خود هستند. در این میان یک ایران آزاد با حکومتی ملی، سکولار، و دموکراتیک قطعا به نفع هیچ قدرت جهانی و یا منطقهای نخواهد بود.
دونالد ترامپ، رهبر ظاهری دنیای آزاد با کمک واقعی به مردم ایران برای براندازی رژیم مخالف است؛ به سه دلیل:
۱. هویت سیاسی او بر پایه وعده «نه به جنگ» شکل گرفته است.
۲. اپوزیسیون متحد و معتبری برای جایگزینی وجود ندارد به ویژه به دلیل عارضه و سندروم پهلویستیزی و میلیونها دلار سرمایهگذاری رژیم در پروژههای اپوزیسیون جعلی.
۳. برخی در درون قدرت به تداوم رژیم از طریق بازسازی چهره امیدوارند و گزینه انتقال درونی قدرت را به بازیگران اصلی پشت پرده ارائه دادهاند.
در این میان، علاقه ولادیمیر پوتین برای ورود به مذاکرات، صرفاً یک اقدام سیاسی نیست، بلکه نمادین هم هست. پوتین نمونهای زنده از پوستاندازی است: مأمور سابق دستگاه امنیتی که به عنوان ناجی ملی بازتعریف شد. اما نتیجه چه شد؟ روسیه گرفتار سانسور، جنگهای بیپایان، فروپاشی محیط زیست، و فرار جوانان شد؛ همه به نام اقتدار. اما اقتدار بدون آزادی، چیزی جز زندان نیست.
اگر مردم ایران آیندهای بهتر برای خود و فرزندانشان میخواهند، اکنون زمان اقدام است. وگرنه یک «پوتین ایرانی» ممکن است بر آنها تحمیل شود، کسی که دههها حکومت خواهد کرد، ثروت طبیعی کشور را به تاراج خواهد برد، محیط زیست را ویران، و نسل آینده را نابود خواهد کرد.
اکنون یک لحظه تاریخی است.
نه برای اصلاحات.
نه برای پوستاندازی.
بلکه برای یک تغییر واقعی و برگشتناپذیر به دست ایرانی و برای ایران.
