در پی حملات نظامی روز جمعه ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ به تأسیسات نظامی و هستهای ایران، فضای امنیتی سنگین و بیسابقهای بر کشور حاکم شده است. در میان این فضای پرتنش، یکی از نگرانکنندهترین تحولات، وضعیت وخیم زندان اوین است که عملاً به یک منطقه امنیتی کامل بدل شده است.
بر اساس گزارشهای موثق، ارتباط تلفنی بند ۸ زندان اوین بطور کامل قطع شده، هواخوری زندانیان متوقف گردیده و گارد ویژه و نیروهای اطلاعاتی به شکلی گسترده در محوطه زندان مستقر شدهاند. این وضعیت، موجی از نگرانی عمیق درباره امنیت جانی زندانیان سیاسی و عقیدتی را برانگیخته است. این زندانیان، در برابر چشمهای بسته جهانیان، بار دیگر در معرض سرکوب، شکنجه و خطر جدی اعدام قرار دارند، به ویژه آندسته از زندانیانی که با اتهام ساختگی «جاسوسی برای اسرائیل» در بازداشت بسر میبرند.
ما، در کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران هشدار میدهیم: این جنگ، جنگ مردم نیست. این درگیریها، نتیجه مستقیم سیاستهای ویرانگر و سرکوبگرانه دو رژیم است که در پی منافع خود، جان انسانهای بیگناه را به گروگان گرفتهاند.
در شرایطی که فضای تهران و دیگر شهرها به طرز بیسابقهای امنیتی شده، و در حالی که خانوادههای زندانیان سیاسی در بیخبری مطلق از عزیزانشان بسر میبرند، وجدانهای بیدار نباید خاموش بمانند.
از مردم شریف ایران میخواهیم:
در حمایت از زندانیان سیاسی، به اعتصابات سراسری و تجمعات خیابانی بپیوندند.
صدای زندانیان سیاسی را به گوش دنیا برسانند.
در کنار خانوادههای زندانیان در مقابل زندانها و ساختمانهای قوه قضائیه گرد آیند.
اجازه ندهند تحت پوشش درگیریهای نظامی، اعدامها و سرکوبهای پنهان صورت گیرد.
از جامعه جهانی و نهادهای بینالمللی میخواهیم:
بیدرنگ به وضعیت زندانیان سیاسی در ایران رسیدگی کنند.
فشارهای بینالمللی بر رژیم جمهوری اسلامی برای توقف اقدامات غیرقانونی و تأمین امنیت جانی زندانیان را افزایش دهند.
اکنون زمان سکوت نیست.
امروز، اگر صدای زندانیان نباشیم، فردا فریاد هیچکس شنیده نخواهد شد.
کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران
