دولت چین استخراج ارز دیجیتال را در داخل این کشور نه علیه آن بلکه برعکس، برای بهرهبرداری بیشتر از آن و البته خارج از مرزها و به سود منافع ملی و شهروندانش، در سال ۲۰۲۱ ممنوع اعلام کرد.
با وجود این ممنوعیت اما دولت کمونیست جمهوری خلق چین همچنان از طریق تولید تجهیزات مربوطه، سرمایهگذاری و عملیات در سایه در کشورهایی که منابع انرژی از جمله برق در آنها ارزان است، صنعت جهانی استخراج بیتکوین را کنترل و هدایت میکند.
این امر شکل جدیدی از استعمار دیجیتال است که در کشورهای تنگدست و همچنین در حال توسعه دسترسی و حق شهروندان آنها را برای برخورداری از برق و آب و هوا و خاک سالم، فدای سود بیتکوین چین میکند.
۱– فریب نظارتی چین
جمهوری خلق چین با وضع مقرراتی در ارتباط با ممنوعیت استخراج ارز دیجیتال در چین دست به یک فریب نظارتی زد. به این معنی که گویا این ممنوعیت با هدف نظارت این کشور بر این نوع فعالیتها صورت گرفته است. به همین دلیل:
در ماه مه ۲۰۲۱ موسسات مالی این کشور از خدمات رمزنگاری منع شدند.
در ژوئن ۲۰۲۱ استخراج در استانهای کلیدی مانند سیچوان و سین کیانگ ممنوع اعلام شد.
و سرانجام در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۱ ممنوعیت کامل استخراج بیتکوین در این کشوراعلام و تجارت با آن غیرقانونی اعلام گشت.
قابل توجه اینکه در کشوری که یکی از بزرگترین آلودهکنندگان محیط زیست به شما میرود، آنچه به عنوان دلیل برای این ممنوعیت اعلام شد، نگرانیهای زیست محیطی و همچنین ثبات مالی بوده است.
اما واقعیت پشت این ممنوعیت چیست؟
واقعیت اینست که چین استخراج بیتکوین را حذف نکرد بلکه آن را صادر کرد! چین با برقراری روابط استعماری و استثماری با کشورهایی که از دولتها و حکومتهای ضعیف رنج میبرند، از منابع آنها با کمترین هزینه سود میبرد و حتا نیروی کار خود را به آنها صادر میکند که منجر به بیکاری گسترده در میان نیروهای محلی و بومی این کشورها از جمله ایران شده است!
علاوه بر استفاده از بیتکوین، در ارتباط با استخراج این ارز دیجیتال نیز جمهوری خلق چین با ممنوعیت آن در داخل کشور، دامنهی استمعار دیجیتال خود را گسترش بخشید؛ به این ترتیب که:
شرکتهای چینی هنوز بیش از ۹۰ درصد از سختافزارهای استخراج را تولید میکنند (بیتمین، میکرو بیتی).
همزمان این سرمایههای چینی هستند که عملیات استخراج خارج از مرزهای آن را تأمین میکنند.
و همچنین این شهروندان و نیروی کار چینی هستند که در مزارع استخراج رمزارز در ایران، قزاقستان و روسیه کار و آنها را اداره میکنند.
https://mykayhan.org/1398/05/14/165440/
اگرچه میزان رسمی هشریت «رسمی» در چین ۰٪ صفر درصد است اما درواقع ۱۴ درصد از طریق شرکتهای نیابتی این کشور در خارج از مرزهای آن به دست میآید.
۲– کنترل سختافزارها توسط چین
تأثیر انحصار سختافزارهای استخراج بیتکوین در دست چین بسیار گسترده است. چین کل زنجیرهی تأمین استخراج بیتکوین را کنترل میکند: از طراحی تراشه ASIC تا مونتاژ نهایی. حتی عملیات استخراج «آمریکایی» نیز به سختافزار چینی وابسته است.
۳- روش بهرهبرداری
مراحل زیر نشان میدهد که چگونه چین از کشورهای ضعیف از نظر انرژی و همچنین دارای حکومتهای فاسد و ناکارآمد مانند جمهوری اسلامی سوء استفاده میکند:
مرحله ۱: شناسایی کشورهایی با برق ارزان که البته حکومتهای ضعیف و ناکارآمد و ناتوان هم دارند.
مرحله ۲: استقرار شرکتهای نیابتی استخراج چینی با تجهیزات و سرمایه در آن کشورها.
مرحله ۳: مذاکره در مورد قراردادهای برق با مقامات فاسد حکومتهای ضعیف و ناکارآمد.
مرحله ۴: استخراج بیتکوین در این کشورها آنهم در حالی که مردم خود آن کشور با بیبرقی و خاموشی مواجه هستند و از پیامدهای اقتصادی و محیط زیستی آن به شدت آسیب میبینند.
مرحله ۵: تبدیل ارز دیجیتال به ارز خارجی که در حکومتی مانند ایران به دور زدن تحریمهایش کمک میکند.
https://mykayhan.org/1399/07/03/213060/
۴- کشورهای هدف کدامند وروشهای بهرهبرداری چگونه عمل میکنند؟
ایران، اتیوپی، قزاقستان، روسیه و ونزوئلا عمده کشورهایی هستند که چین در آنها به عملیات استخراج رمزارز مشغول است. این عملیات بنا بر شرایط هر کشور به شکلهای مختلف پیش میرود. برای مثال، در ایران مزارعی با مشارکت دولت با برق بسیار ارزان به فعالیت مشغولند. این فعالیت سبب شده تا برق مناطق بسیاری از کشور روزانه ۲ تا ۴ ساعت قطع شود. در میان پنج کشور نامبرده، ایران ارزانترین نرخ برق را دارد.
قابل توجه اینکه اخیرا در اردیبهشتماه برخی از این شرکتهای چینی با کارکنان چینی نسبت به گران شدن قبض برقشان معترض شدهاند!
جدول زیر نوع عملیات چین در این کشورها، نرخ برق و همچنین تأثیر چنین فعالیتهایی را بر زندگی شهروندان نشان میدهد. این جدا از اثرات محیط زیستی استعمار دیجیتال است.
۵- جمهوری اسلامی: شریک ایدهآل برای جمهوری خلق چین
استخراج بیتکوین توسط چینیها در ایران و مشارکت حکومت در آن به چه شکل انجام میشود؟
بیش از ۱۰۰هزار دستگاه ماینر اسیک ASIC، تجهیزات و دستگاههای چینی در ایران فعالیت میکنند.
مصرف برق آنها بر اساس تخمین غیررسمی ۲۰۰۰ مگاوات است.
درآمد سالانهی آن ۱ میلیارد دلار ارز خارجی است.
اینهمه برای جمهوری اسلامی چه منفعتی دارد؟ دور زدن تحریمها!
برای جمهوری خلق چین اما منفعت آن در درجه اول استفاده از برق ارزان در ایران و بعد داشتن یک شریک آسیبپذیر ولی از نظر منطقهای، ژئوپلیتیک است.
https://mykayhan.org/1399/10/27/226465/
چه کسانی در ایران هزینهی استمعار دیجیتال جمهوری خلق چین را میپردازند؟
البته که شهروندان در بیمارستانها بدون برق، در صنایعی که مجبور به فعالیت با ۵۰ درصد ظرفیت خود هستند و مردمی که مجبور به تحمل خاموشیهای برنامهریزی شده از ساعت ۹ صبح تا ۵ بعد از ظهر هستند.
استخراج رمزارز یک فرآیند دائم در حال حرکت است که به مقادیر عظیمی برق برای فعالیت کامپیوترهای قدرتمند آنهم به صورت ۲۴ ساعته و در همه ۷ روز هفته نیاز دارد. به این ترتیب برق حاصل از نیروگاههایی که ساخته شدهاند تا بتواند چرخ صنایع را به کار بیندازند و خانهها را روشن و در فصول مختلف خنک یا گرم نگهدارند، به دولتها و شرکتهای خارجی فروخته میشود تا آنها سود ببرند و جمهوری اسلامی درآمد به دست آورده و با تبدیل ارز دیجیتال، تحریمها را دور بزند. نتیجهاش کاهش فعالیت تولیدی و مختل شدن خدمات و خاموشی خانهها و ادارات است!
عین همین اتفاق در اتیوپی نیز میافتد. منابع ملی خودشان جهت تولید ارز دیجیتال و سود آن برای شرکتهای خارجی استفاده میشود، در حالی که بیش از نیمی از جمعیت اتیوپی در خانه و اداره و مدرسه به برق اولیه دسترسی ندارند.
برنامه خاموشی روزانه در ایران چگونه تنظیم میشود؟
نهادهای مسئول برق را در طول شبانهروز به صورت برنامهریزیشده قطع میکنند. اما معیار آنها برای تحمیل این خاموشیها به خانهها و صنایع چیست؟
این خاموشی عمدتا در فعالترین ساعات روز صورت میگیرد تا از یکسو عملیات استخراج ارز دیجیتال در روشنایی روز تا جایی که ممکن است، از تشخیص ماهوارهها پنهان بماند و از سوی دیگر بخشهای دیگر تحت خاموشیها متحمل اختلال شوند و نه مزارع استخراج!
جمهوری اسلامی با این کار به استخراج ارز دیجیتال توسط جمهوری خلق چین در برابر فعالیت تولیدی صنایع و خدمات و ادارات و بانکها و مدارس و دانشگاهها و بیمارستانها و انواع کسب و کارهای بزرگ و کوچک و همچنین آسایش مردم در خانهها اولویت میدهد.
با امتناع از خاموشی در ساعات شب که هوا خنکتر است هم میتوان استخراج رمزارز را به حداکثر رساند و هم این مراکز را تا حد ممکن از تصاویر ماهوارهای پنهان داشت.
نگاهی به جداول خاموشی در سالهای اخیر و در استان های مختلف ایران نشان میدهد که در ماههای پرمصرف سال (فصل سرما و گرما) عمدتا از ساعات صبح تا حداکثر ۱۹ یا ۲۰ و در موارد معدود تا ساعت ۲۲ تنظیم شدهاند که کاملا منطبق بر پنهانکاری از دوربین ماهوارهها و نیز استفاده از خنکی شب برای فعال نگه داشتن مزارع استخراج است.
در عین حال آنچه در مواردی به عنوان «تبعیض» در برنامه خاموشی در برخی رسانهها بازتاب یافته که حاصل چنین تبلیغاتی نیز رو در رو قرار دادن شهروندان است، درواقع نه بر اساس «تبعیض» بلکه به احتمال زیاد به خاطر محلهها و مناطقی است که مزارع استخراج رمزارز در آنجا به فعالیت مشغولاند و به همین دلیل برق آن مناطق قطع نمیشود تا روند استخراج که راهاندازی دوبارهی آن بسیار پیچیده و زمانبر و دشوار است، مختل نشود!
نگاهی به برنامه خاموشی مناطق مختلف به ویژه در شهرهای بزرگ میتواند مشخص کند که مناطقی که خلوتتر هستند نه به دلیل کمی جمعیت و در نتیجه مصرف پایین، بلکه به خاطر وجود مزارع استخراج رمزارز برق آنها قطع نمیشود.
درواقع بیتکوین چیزی نیست جز تبدیل انرژی به رمزارز و ارزشِ دیجیتال که مانند سکه و اسکناس قابل مبادله و قابل تبدیل به آنهاست. این انرژی بر اساس مناسبات استعماری چین از منابع ملی و مردم کشورهای دیگر که برق ارزان و حکومتهای نالایق مانند جمهوری اسلامی دارند، دزدیده میشود!
۶- اتیوپی: بهرهبرداری از بزرگترین سد آفریقا
چین در اتیوپی نیز به استخراج بیتکوین میپردازد. این فعالیت با بهرهبرداری از بزرگترین سد آفریقا (گراند رنسانس) با ظرفیت ۶۴۵۰ گیگاوات صورت میگیرد. سهم استخراج چین در این کشور ناشناخته اما قابل توجه است. این در حالیست که ۵۶ درصد جمعیت اتیوپی برق ندارد ولی ماینرهای چینی در طول هفت روز هفته بطور ۲۴ ساعته برق دریافت میکنند.
همچنین آبی که میبایست برای توسعهی این کشور به مصرف برسد، به استخراج بیتکوین اختصاص مییابد.
نیروگاه آبی برق «رنسانس» در قاره آفریقا، پروژهای عظیم است که میتواند برق کافی برای میلیونها خانه تولید کند (۱۶/۱۵۳ کیلووات در ساعت طبق آنچه که برنامهریزی شده است). ولی بجای رساندن برق به ۵۶ درصد از شهروندان اتیوپی که هنوز بدون برق زندگی میکنند، بخش زیادی از آن توسط شرکتهای چینی برای استخراج بیتکوین استفاده میشود.
۷- شبکه سایه
در خود چین یک شبکهی در سایه همه چیز را کنترل میکند از جمله از طریق شرکتهای پوششی در دوبی و سنگاپور با استفاده از ویپیانهایی برای مزارع استخراج که آیپیهای آلمانی یا ایرلندی را نشان میدهند.
شرکای محلی این شرکتها در سرمایهگذاریهای مشترک با دولتهای محلی مشارکت دارند و از قراردادهای لیزینگ (رهن) و اجاره برای تجهیزات استفاده میکنند تا مالک اصلی آنها به حساب نیایند. در نهایت نیز سود این درآمدهای عظیم با مقامات محلی کشور مربوطه تقسیم میشود.
۸- ارزیابی تأثیر جهانی
امپراتوری پنهان استخراج چین در حال حاضر (۲۰۲۵) از نظر آماری و اعداد و ارقام به سادهترین بیان شامل موارد زیر است:
هشریت رسمی چین: ۰٪ (ممنوع) (میزان پردازش ماینرها یا دستگاههای استخراج). یعنی در چین هیچ رمزارزی استخراج نمیشود در حالی که:
کنترل واقعی از طریق شرکتهای نیابتی را تا بیش از ۱۴٪+ در دست دارد.
تولید سختافزار استخراج رمزارز توسط چین به بالای ۹۰٪+ میرسد.
سرمایهگذاری خارجی جمهوری خلق چین در این زمینه بیش از ۱۰ میلیارد دلار+ است.
و تعداد کشورهایی که در استعمار دیجیتال چین مورد سوء استفاده قرار میگیرند به بیش از ۱۵+ کشور میرسد.
هزینه انسانی استعمار دیجیتال چین را میتوان به در موارد زیر خلاصه کرد:
– میلیونها نفر بدون برق قابل اعتماد
– تعطیلی صنایع
– ضررهای بهرهوری اقتصادی در بخشهای مختلف خدمات و اداری و همچنین مراکز آموزشی مانند مدارس و دانشگاهها
– اختلال در امور درمان و مراقبتهای بهداشتی از جمله در بیمارستانها
https://mykayhan.org/1399/11/19/229707/
۹- چرا این موضوع مهم است
استعمار دیجیتال توسط چین در عمل نوع جدیدی از سوء استفاده از منابع طبیعی و انرژی کشورهای دیگر است. به این ترتیب که:
• صدور آسیبهای محیط زیستی و مصرف انرژی: چین زیانهای محیط زیست و مصرف انرژی را به کشورهای دیگر منتقل میکند.
• حفظ کنترل فناوری از طریق انحصار سختافزار: در حالی که فعالیت این سختافزارها در چین ممنوع است اما با کنترل فناوری و تکنولوژی این صنعت، انحصار سختافزارهای آن را در دست دارد.
• استخراج ارزش از منابع انرژی فقیرترین کشورها و یا ملتهای در بند: چین در حالی به منابع مالی و تکنولوژی دست پیدا میکند که هزینه آن را فقیرترین کشورها و یا ملتهایی که در دست حکومتهای فاسد و ناکارآمد اسیرند، با منابع انرژی خود میپردازند.
• فعال کردن رژیمهای تحریمشده برای دسترسی به ارز خارجی: چین با این کار حکومتهای تحریمشده را فعال میکند تا برای دسترسی به ارز خارجی به روابط با چین وابسته شده و منابع خود را مستقیم در کشورهای خودشان یا با تخفیف بسیار در اختیار آن بگذارند. چنانکه در مورد خرید نفت ایران نیز از همین روش بهره گرفته است.
• تظاهر به «سبز» بودن در داخل کشور در حالی که دیگران را استثمار و «سبز»ی دیگران را مصرف میکند: با ممنوعیت فعالیت مزارع استخراج بیتکوین، دولت کمونیست جمهوری خلق چین این کشور را به عنوان یک سرزمین «سبز» و حافظ محیط زیست قلمداد میکند در حالی که به استثمار و استعمار مردم کشورهای تنگدست و یا با حکومتهای فاسد و ضعیف مشغول است و از منابع انرژی آنها استفاده کرده و محیط زیست آنها را تخریب میکند.
https://mykayhan.org/1399/10/19/225547/
طنز تلخ قضیه در همین نکته مهم است که چین استخراج بیتکوین را از جمله با استناد به نگرانیهای محیط زیستی ممنوع کرد اما همین آسیبها را به کشورهای در حال توسعهای صادر نموده که شهروندان آن به برق به عنوان انرژی اولیه دسترسی ندارند. همان استخراجی که برای چین «بسیار کثیف» به شمار میرفت و به همین دلیل ظاهرا ممنوع شد، اکنون توسط خود چین در کشورهایی انجام میشود که کمترین توانایی را در تحمل اتلاف انرژی دارند.
۱۰- جمعبندی
شبکه بهرهبرداری و استعمار دیجیتال جمهوری خلق چین افشا شده است. ممنوعیت استخراج ارز دیجیتال در چین هرگز برای متوقف کردن استخراج بیتکوین نبود بلکه برای صدور پیامدهای تخریبی آن به کشورهای آسیبپذیر و وارد کردن درآمد و سود آن به چین بود.
چین از طریق کنترل تولید سختافزار، استقرار سرمایه و تخصص فنی، یک امپراتوری در سایه را برای استخراج ارز دیجیتال برپا کرده و محافظت میکند؛ آنهم در حالی که:
از فقیرترین کشورهای جهان و با حکومتهای فاسد به استخراج ارزش مالی میپردازد.
برای شرکای اقتدارگرا و فاسد خود امکان فرار و دور زدن از تحریمها را فراهم میکند.
به قیمت محرومیت شهروندان کشورهای دیگر از برق، با شرکتهای نیابتی خود در این کشورها بحرانهای انسانی ایجاد میکند.
پیامدهای تخریبی محیط زیست و ناشی از استخراج ارز دیجیتال را از داخل چین به کشورهای از نظر سیاسی و اقتصادی تنگدست منتقل میکند.
و در پایان از طریق این عملیات نیابتی توسط شرکتهای نیابتی در کشورهای دیگر، میتواند سیاستهای انکار خود را در زمینهی پیامدهای تخریبی مزارع استخراج رمزارز و همچنین دور زدن تحریمها را توجیه کند.
اینهمه نشان دهنده شکل جدیدی از امپریالیسم دیجیتال است که در آن ارز دیجیتال به ابزاری برای استثمار منابع انرژی کشورهای تنگدست و یا با حکومتهای فاسد تبدیل میشود تا رفاه و ثبات مالی ساکنان کشور استعمارگر تأمین شود.
