دکتر رضا سعیدی فیروزآبادی – این جنگ و ویرانی، مستقیماً بر عهدهی نظام جمهوری اسلامی است. نظامی که نهتنها از مردم ایران محافظت نکرده، بلکه خود عامل اصلی این بحرانهاست. تا این نظام پابرجاست، جنگ و ویرانی نیز ادامه خواهد داشت.
این جنگ و ویرانیها ریشه در خودِ نظام جمهوری اسلامی دارد. همانطور که در جنگ ایران و عراق دیدیم، این حکومت با ادامهی بیدلیل جنگ پس از آزادسازی خرمشهر، باعث سالها خونریزی، نابودی، و فقر شد؛ تنها برای حفظ قدرت خود. امروز هم همان سناریو تکرار میشود. تا زمانی که این نظام بر سر کار باشد، نه امنیت خواهیم داشت، نه صلح، و نه آینده.
در این روزهای سخت، بیایید با یکدیگر مهربان باشیم، بهم کمک کنیم و رنج هممیهنانمان را سبک کنیم. هر جا که هستید، اگر میتوانید، به یاری مصدومان و آسیبدیدگان بشتابید. همبستگی ما، بزرگترین سلاح ما در برابر ظلم و ویرانی است.
درگیری کنونی میان ایران و دولت اسرائیل، لحظهای سرنوشتساز است که نیازمند اقدام از سوی همهی ایرانیان است. در این میان، گروهی مهم و پرشمار را مخاطب قرار میدهیم: شهروندان خاکستری، کسانی که به دلایل مختلف، خاموش و منفعل هستند.
بسیاری بهای سنگینی پرداختهاید؛ از نظر روحی، مالی و اجتماعی. دل ما با شماست. اما مسئولیت شما تنها به تأمل و پشیمانی ختم نمیشود، بلکه باید به اقدام بینجامد.
اکنون زمان ایستادن است؛ برای صلح، برای رفاه، و برای آیندهی ایران. این کار را فقط برای خود نکنید؛ برای فرزندانتان، نوههایتان، و نسلهای آینده انجام دهید. برای جبران اشتباهات گذشته. برای آنانی که قربانی این حکومت شدند.
بیایید صریح بگوییم:
شهروندان خاکستری، برخیزید.
عصای خود را بردارید، روی ویلچر بنشینید، یا با پای خود به نزدیکترین خیابان بروید؛ با باور، با هدف، با شجاعت.
پرچم سفید حمل کنید، یا تکهای پارچه سفید را در دست بگیرید؛ به نشانهی صلح.
شبها با قابلمه و ماهیتابه از پنجرهها و بالکنها صدا ایجاد کنید. صدای شما باید در کوچهها و خیابانها طنینانداز شود.
برای آیندهای بهتر فریاد بزنید.
حملهی اسرائیل به میهنمان را محکوم کنید.
خواستار محاکمهی عاملان آن در دادگاههای بینالمللی شوید.
آزادی تمامی زندانیان سیاسی را مطالبه کنید.
پایان اعدامها را بخواهید.
شعارهایی امیدبخش و سازنده سر دهید:
صلح، رفاه، عدالت
زن، زندگی، آزادی
مثبت باشید. هدف ما پایان دادن به مرگ و ویرانی است.
از سر دادن شعارهای مرگخواهانه پرهیز کنید.
خواهان پایان فوری جنگ باشید.
سپاه و بسیج را فرابخوانید که در کنار مردم بایستند؛ در کنار مادران، پدران، خواهران و برادران خود؛ نه پشت حکومتی که رنج فراوانی برای مردم آفریده است.
بسیاری برای تغییر و آیندهای بهتر تلاش کردید. اکنون به فرزندانتان بدهکارید که مسیر بهتری را پیش ببرید؛ اینبار با صلح، کرامت، و عدالت.
سکوت، در خانه ماندن، و واگذاری مسئولیت به دیگران؛ اینها دیگر گزینه نیستند.
اینها مسئولیت نیستند.
شما سرودهای قهرمانان ایران را میخوانید؛ اکنون قهرمان باشید.
به ایرانی بودنتان افتخار میکنید؛ سرزمین پارس باستان، نخستین امپراتوری، مهد فرهنگ و پایداری.
بگذارید این افتخار، انگیزهی شما شود. تاریخ نظارهگر است.
در فرهنگ ما، سالخوردگان به ویژه زنان احترام دارند.
نیروهای حکومتی کمتر احتمال دارد به زنان و مردان میانسال یا سالمند حمله کنند. نسل جوان، شجاعت بینظیری را در جنبش زن، زندگی، آزادی نشان داده است.
اکنون نوبت شماست. بگذارید آنان از حضور شما، از خرد، شجاعت و مهر شما، انرژی بگیرند.
شما میتوانید به آنان بیاموزید چگونه برای کشورشان برخیزند.
شما میتوانید زخمها را با نیروی حضور و اعتراض مسالمتآمیز، التیام بخشید.
بسیاری حتی با وجود ناتوانی بدنی در زیر امواج سرکوب ایستادند و عدالت خواستند.
آنان آمدند. ایستادگی کردند. شما هم میتوانید.
پس برخیزید جوانان ، آقاها، مامانها، همه.
صدایتان را بلند کنید.
یادگار شما باید شجاعت و مهر باشد، نه سکوت.
پاینده ایران
*دکتر رضا سعیدی فیروزآبادی و گروه پژوهشگران برای آزادی ایران
