علی خامنهای رهبر جمهوری اسلامی شامگاه ۱۴ تیرماه ۱۴۰۴ پس از ۲۲ روز از مخفیگاه خارج شد و در مراسم عزاداری عاشورا که هر سال در حسینیهی خودش برگزار میشود حضور یافت.
او در شرایطی در این مراسم شرکت کرد که از مقاماتی که سال قبل در این مراسم شرکت کرده بودند بجز تعداد محدودی بقیه در حملات ۱۲ روزه اسرائیل کشته شدند.
بر اساس تصاویری که در رسانههای داخلی منتشر شده، در ردیف کنار خامنهای، کمی با فاصله محمدباقر قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی، غلامحسین محسنی اژهای رئیس قوه قضائیه، علی لاریجانی، محمدمحمدی گلپایگانی رئیس دفتر خامنهای و محمدرضا عارف معاون اول مسعود پزشکیان دیده میشوند. مسعود پزشکیان برای سفر کاری به باکو پایتخت جمهوری آذربایجان سفر کرده است.
در لحظه ورود خامنهای به حسنیه هواداران او فریاد «حیدر حیدر» سر دادند.
محمد کریمی مداح هفتتیرکش «بیت رهبری» گفت که خامنهای از او خواسته است سرود «ای ایران» را بخواند. کریمی سپس شروع به خواندن «ای ایران» از ترانههای محمد نوری کرد.
این تظاهر عوامفریبانه به ایراندوستی توسط زمامداران نظامی که ایران را بر باد داده، واکنشهای زیادی به همراه داشت. برخی کاربران در «ایکس» نوشتند: «ضربات اسرائیل چنان دردناک بود که خامنهای و طرفدارانش بجای حسین حسین، مجبور شدند ایران ایران بگویند.»
برخی دیگر نوشتهاند «موشعلی از دخمه بیرون آمد» و گروهی دیگر به کنایه نوشتند «خامنهای ظهور کرد و از غیبت درآمد.»
در مقابل اما مهدی فضائلی عضو دفتر علی خامنهای با اشاره به بیرون آمدن رهبر جمهوری اسلامی از مخفیگاه و حضور او در مراسم عزاداری در حسینیه دفتر خود در «ایکس» به لاف زدن پرداخت و نوشت: «امواج این انفجار تل آویو و کاخ سفید را درخواهد نوردید!»
به گفتهی منابع میدانی، خیابانهای اطراف «بیت رهبری» از جمله «ولیعصر» و پاستور پر از از نیروهای امنیتی بود. این در حالیست که اگر قرار بود حملهای علیه خامنهای صورت بگیرد، طبق موارد دیگر از آسمان ایران میبود که اسرائیل بر حریم هوایی آن کنترل دارد و کاری از پدافند رژیم بر نمیآید.
از سوی دیگر برخی معتقدند جمهوری اسلامی برای عدم حمله به خامنهای برای حضور در حسینیهاش از اسرائیل اماننامه گرفته است وگرنه رهبر رژیم حاضر نمیشود از مخفیگاهش بیرون بیاید.
