در آستانه نشست همبستگی ملی ایرانیان در ۲۶ ژوئیه و در ادامهی حضور تاریخی رضاشاه دوم در مونیخ و ژنو و دیدارهای رسمی با رهبران جهان، امید به آزادی و بازسازی ایران جان گرفته است.
اما همین موفقیتها، هراس در دل وارثان فتنهی ۵۷ انداخته است. پس از شکست در جنگ نیابتی با اسرائیل، بنبست مذاکرات با آمریکا، و بحران آب و برق، دلبستگان رژیم بار دیگر دست به تخریب تنها آلترناتیو ملی زدهاند:
رضا شاه دوم، که مورد اعتماد ملت و محترم در نگاه جهانیان است.
در اقدامی هماهنگ، چهرههایی همچون خلجی و افشاری، ایشان را متهم به تحریک قدرتهای جهانی کردهاند. همزمان پروژهی جدیدی برای نجات رژیم از درون کلید خورده است:
میرحسین موسوی، نخستوزیر سابق «امام»، خواستار رفراندوم و اصلاح قانون اساسی همین جمهوری اسلامی شده؛ و بلافاصله حمایت طیفهای شکستخورده ، از اصلاحطلب تا مجاهد خلق، پشت او صف کشیدهاند.
سناریویی آشنا: چهرهسازی برای “اصلاحطلبی کنترلشده” بجای گذار واقعی از نظام.
این همان اتحاد ارتجاع سرخ و سیاه است که یکبار در سال ۵۷ کشور را به خاک نشاند. امروز نیز هدف آنها، حذف ملیگرایان ایرانی و مقابله با فرزند ، پادشاهان ایرانساز پهلوی است.
هممیهن گرامی،
ایران بر لبهی پرتگاه ایستاده. سکوت امروز، تکرار خیانت دیروز است.
راه نجات، تنها از مسیر اتحاد ملی و پشتیبانی از رضا شاه دوم میگذرد.
اینبار بایستیم.
اینبار اجازه ندهیم تاریخ به دست دشمنان میهن نوشته شود.
۲۶ ژوئیه، نماد همبستگی
ایران معبد ماست
ایران را پس میگیریم
جاوید شاه که پاینده ایران
دکتر رویا عبدی
حزب نهاد پادشاهی در اروپا
