مهران خسروانی – در شرایط کنونی، بیش از هر زمان دیگری، همبستگی و اتحاد مؤثر در میان میهندوستان و نیروهای ملیگرا احساس میشود. در این برهه حساس تاریخی که نگاه بسیاری از مردم به آینده ایران دوخته شده است، اهمیت انسجام و یکپارچگی میان گروهها و چهرههای تأثیرگذاری که خود را میهندوست و دلسوز وطن میدانند، بیش از پیش آشکار شده است. برای تحقق اهداف مشترک و رساندن پیام جنبش به گوش همگان، نقش مدیریت و یک هسته مرکزی منسجم در جنبش حیاتی است.
گامی به سوی همبستگی؛ چالشها و فرصتها
آنچه اخیراً در نشست مونیخ شاهد بودیم، بیتردید گامی بلند و امیدبخش در مسیر همگرایی و همکاری نیروهای ملی بود. شاهزاده رضا پهلوی با تأکید بر فراهم کردن زمینهای برای انتخاب آزاد مردم و به عنوان نمادی از همبستگی و اعتماد میان اقشار گوناگون جامعه، بیانگر حرکت به سمت دموکراسی با رهبری وحدتبخش و مبتنی بر خواست و اراده مردم است. نقش پدرانه و نمادین شاهزاده میتواند شکافها را ترمیم کرده و مسیر گذار را هموار سازد.
با این حال، هنوز برخی جریانها، شاید به دلیل بیتوجهی به تصویر کلان و منافع ملی، مسیرهای متفاوتی را دنبال میکنند و گاه منافع فردی را بر منافع جمعی ترجیح میدهند. این روند نهتنها ظرفیتهای موجود را تضعیف میکند، بلکه تصویری چندپاره و نامنسجم از جنبش در افکار عمومی ایجاد میکند.
برای گسترش دامنه جنبش ملی و جلب حمایت بیشتر، به ویژه از سوی افراد برخوردار از نفوذ اجتماعی، ضروری است که ساختار مدیریتی، همانگونه که شاهزاده نیز بر آن تأکید کردهاند، رویکردی پدرانه، صمیمی و فراگیر داشته باشد؛ رویکردی که دست یاری به سوی کسانی دراز کند که خود را بیرون از دایره اتحاد میبینند. چنین رویکردی میتواند پلی ارتباطی میان تمامی طیفها ایجاد کند.
به زبان ساده، جذب نیروها باید بر اساس ظرفیتهای فردی و گروهی انجام شود تا حس همکاری تقویت شده و احساس طردشدگی از میان برود. از طرفی، باید منافع فردی و احساسات شخصی به منافع ملی و کار گروهی با برنامه تبدیل شود.
اتحاد؛ نه یک انتخاب، بلکه یک الزام
اکنون زمان آن فرا رسیده است که همه فعالان و دلسوزان جنبش، اختلافات فرعی را کنار بگذارند و بر اشتراکات تمرکز کنند. اتحاد امروز یک انتخاب نیست، بلکه ضرورتی انکارناپذیر است. تنها با همبستگی و حرکت در مسیری مشترک میتوان به اهداف بلندمدت دست یافت و آیندهای روشن برای ایران رقم زد.
امید است که با درایت و هوشمندی همه فعالان جنبش، شاهد روزهایی پربارتر و نیرومندتر باشیم؛ روزهایی که ثمره آن همگرایی و همکاری و ثبات و قدرت بیشتر برای جنبش ملی باشد.
