هزینه درمان در ایران با افزایش قابل توجهی روبرو شده و دارو و درمان برخی بیماریها چند ده میلیون تومان در ماه هزینه دارد و هزینه بستری کردن دو سه هفتهای بیماران در بیمارستانها به صدها میلیون تومان میرسد. یک عضو هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی هشدار داده که ساختار درمانی کشور دچار «ناترازی» شده و اگر برای نظام سلامت کشور برنامهریزی دقیق نشود هم دولتها توان پرداخت هزینههای درمانی مردم را نخواهد داشت.
افزایش هزینه درمان و بستری کردن بیماران در ایران به بحرانی جدی برای شهروندان تبدیل شده است. روزنامه «هفت صبح» در یک گزارش میدانی به تجربه خانوادهای اشاره کرده که پدرشان را با وجود هزینه کردن یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان به دلیل تشخیص دیرهنگام بیماری از دست دادند.
این گزارش نشان میدهد هزینه بستری کردن یک بیمار کمتر از ۲۰ روز در برخی بیمارستانها به بیش از ۶۲۰ میلیون تومان میرسد. این هزینه در حالیست که در مواردی ویزیتهای صوری پزشکان و آزمایشهای غیرضروری به فاکتور بیماران اضافه میشود!
بیماران و خانوادهها میگویند تشخیص بیماریها ماهها به طول میانجامد و همین تأخیر، فرصت درمان را از بین میبرد. در بسیاری موارد، کمبود پرستار باعث میشود خانوادهها برای مراقبت از بیمار، ناچار به استخدام پرستار خصوصی با هزینه روزانه بیش از ۵ میلیون تومان شوند.
در آنسو بحران تأمین دارو هم همچنان پابرجاست و داروهایی مانند «آلبومین» و «آمینواسید» در مراکز رسمی نایاب است و بیماران باید آنها را از بازار آزاد با قیمتی ۳ تا ۵ برابر نرخ رسمی تهیه کنند. تنها در ۱۲ روز مصرف این داروها، بیش از ۶۰ میلیون تومان هزینه به خانوادهها تحمیل میشود.
افزایش هزینه درمان تنها به هزینههای بیمارستانی و کلینیکی نیست و هزینه سنگین دارو نیز سبب شده بسیاری از بیماران که توان پرداخت هزینه را ندارند روند درمان را متوقف کنند.
عبدالحسین هوشمند مدیرعامل انجمن اماس ایران نیز خبر داده که هزینه درمان بیماران اماس به ۲۰ میلیون تومان در ماه رسیده است.
مدیرعامل انجمن اماس گفته این مبلغ شامل هزینههای دارو، خدمات توانبخشی، لوازم بهداشتی و سایر خدمات مکمل میشود که فشار مالی زیادی را بر خانوادهها وارد میکند.
عبدالحسین هوشمند افزوده یکی از دغدغههای اصلی بیماران، پوشش ناکافی خدمات توانبخشی است. متأسفانه بسیاری از این خدمات تحت پوشش کامل بیمه قرار ندارند و بیماران مجبورند بخشی از هزینهها را شخصاً پرداخت کنند که این موضوع به افزایش هزینه درمان اماس منجر شده است.
فرامرز اختراعی رئیس سندیکای تولیدکنندگان مواد اولیه دارویی گفته دولت باز هم به فکر آزادسازی مجدد قیمت دارو است و برخیها در دولت تلاش میکنند ارز دارو را دوباره گران کنند.
این سخنان در پی تلاش دولت برای حذف ارز ترجیحی یا همان دلار با نرخ دولتی برای واردات دارو و مواد اولیه دارویی مطرح شده است. حذف ارز ترجیحی دارو از ابتدای سال گذشته آغاز شد و همچنان ادامه دارد. برخی اقلام دارو و تجهیزات پزشکی طی یک سال با افزایش ۲۰۰ تا ۷۰۰ درصدی قیمت روبرو شدند. از سوی دیگر در پی تأمین نشدن ارز مورد نظر دارو و مواد اولیه، بسیاری از اقلام دارویی نیز با کمبود در بازار روبرو هستند.
اینهمه ساختار درمانی ایران را با مشکلات زیادی روبرو کرده است؛ از یکسو هزینهها در حال افزایش هستند و از سوی دیگر مردم توان پرداخت هزینهها ندارند و دولت هم هیچ برنامه حمایتی برای کمک به اقشار کمدرآمد در روند درمان ندارد.
در همین رابطه رضا جباری عضو هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی تأکید کرده که اگر برای نظام سلامت کشور برنامه ریزی دقیق نشود بحران ناترازی ای که امروز در بخش انرژی دچار آن هستیم در حوزه سلامت نیز ایجاد میشود و دولت ها توان پرداخت هزینه های درمانی مردم را نخواهد داشت.
این نماینده مجلس شورای اسلامی گفته «در نظام سلامت ما نگاه دولتی حاکم است و این نگاه باعث شده روزمرگی بر حوزه سلامت غلبه داشته باشد و بسیاری از قوانین بالا دستی در این مسیر مغفول مانده است اما با اجرای برخی طرحها نظیر خرید راهبردی توسط دستگاه های خدماترسان و بیمهها، تجمیع منابع بیمهها و محاسبه عملیاتی قیمت تمام شده خدمات حوزه درمان در سطوح مختلف میتوان این چالش را مرتفع کرد.»
رضا جباری توضیح میدهد که نیمی از حدود ۱۵۰۰ هزار میلیارد تومانی که به نظام سلامت اختصاص دارد میتوان با بهرهوری صرفه جویی شده و در مسیر توسعه و پیشرفت سطح درمان مردم استفاده شود. او اقدامات تشخیصی غیر ضروری را از مواردی دانسته که میتواند به افزایش بهرهوری نظام سلامت کمک کند.
ماه گذشته نیز فاطمه محمد بیگی نایب رئیس اول کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی از افزایش سهم مردم در پرداخت هزینه درمان خبر داده و گفته بود «اکنون میزان هزینه پرداختی مردم از جیب افزایش پیدا کرده و کم کم از مرز ۷۰ درصد عبور میکند؛ در حالی که باید این مقدار برعکس باشد؛ یعنی مردم ۳۰ درصد و دولت ۷۰ درصد پرداخت کند.»
وی گفته بود «به دلیل نقایص ساختاری و عدم اعمال صحیح تعرفههای بیمهای، عدم پرداخت به موقع بیمهها، عدم تغذیه شدن صنعت بیمه و عیوب ساختاری که وجود دارد ما عملا میبینیم پوشش بیمهای ما مرتب در حال کاهش است و این موضوع به مردم به ویژه اقشار کم برخوردار و ضعیف آسیب میرساند.»
نایب رئیس اول کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی افزوده بود «اولین راهکار ما در بحث حکمرانی سلامت نگاه جامع به حوزه و صنعت بیمه است؛ در حکمرانی سلامت باید یک پیوستهای ویژه بیمهای قرار داده شود و به شکل قانونی در قوانین جامعه باشد.»
او افزوده بود «در برنامه هفتم موضوع تجمیع بیمههای درمانی ذکر شده اما عملا این اجرا نمیشود و ضمن اینکه در برنامه ششم نیز وجود داشته است. در واقع تجمیع بیمهها خیلی مهم است. تقویت بیمههای تکمیلی نیز خیلی مهم است و در دستور کار همه ادارات قرار دارد.»
فاطمه محمد بیگی همچنین هشدار داده بود که «صنعت بیمه ما در حال شکست خوردن است» و گفته «تا زمانی که با این دست فرمان جلو برویم کاری نمیتوان انجام داد.»
این نماینده مجلس شورای اسلامی همچنین افزوده بود «سهم سلامت از تولید ناخالص ملی (GDP) کم است و باید سهم سلامت ما به جای ۳/۹ دهم درصد به بالای ۸ درصد برسد.
فاطمه محمدبیگی با اشاره به «افزایش ۷ تا ۱۰ برابری قیمت دارو» در یک سال گذشته گفته بود «جبران مابه التفات قیمت ارز ترجیحی در دارو عملا غیر ممکن شده است.»
